**دن** برای ما فقط یک نام نیست؛ ریشه‌اش در فرهنگ‌های مختلف تنیده شده است. در ایران، دن به یک پوشش اصیل و سنتی اشاره دارد؛ در ایتالیا به افراد سالخورده و محترمی گفته می‌شود که وقار و شخصیتشان الهام‌بخش است؛ و در زبان ترک استانبول، دن به معنی دامن است؛ پارچه‌ای روان و آزاد که حس راحتی را تداعی می‌کند. ترکیب این معناها برای ما مفهوم روشنی ساخت: **دن** نمادی از اصالت، احترام و آزادی است؛ همان روحی که در لباس‌های لینن ما جریان دارد.